Regen

Tja, ik wilde eigenlijk naar huis gaan, maar het regent letterlijk pijpenstelen.
Nu zit ik dus letterlijk vast op mijn werk.
NOR!
Het regent gewoon water en ik kan nog altijd gaan waar ik wil, maar ik kies ervoor om binnen te blijven en niet nat te worden.
HAHAHA den Tytgat heeft een spelfout gemaakt!
Niet waar.
Ik zal u eens uitleggen waarom ik een R heb getypt in plaats van een T. Hopelijk is tegen dan de regenbui gedaan.
Een maat van mij, de Fard, was een keer aan het proberen te chatten op MSN met nen andere maat, de Jan. Ik weet niet meer precies wat hij juist aan het zeggen was, maar hij was in elk geval een poging aan het doen om de Jan te dissen.
Nu zijn er genoeg dingen waarmee men de Jan kan dissen, maar de Fard is echt een amateur op het vlak van dissen.
Hij wou dus een NOT-joke maken, maar vergiste zich schromelijk bij het typen van de T en kwam op een R terecht.
In zijn enthousiasme over zijn eigen mopje, typte hij alles in HOOFDLETTERS, met een UITROEPTEKEN op de koop toe! Zonder grondig na te lezen, duwde hij op enter.
The Disser became the Dissee.
Dit voorval is echt al jaren geleden gebeurd, en we blijven hem ermee uitlachen. HAHAHAHA.
Maar tijdens het beschrijven van dit hilarisch voorval, bedacht ik mij plots dat NOR eigenlijk veel toepasselijker is dan NOT.
NOR wil namelijk zeggen dat beide beweringen niet juist zijn. Bij NOT kan er twijfel ontstaan welk van beide niet waar is.
De echte geeks kunnen misschien nog aan de slag gaan met de NAND, de OR, de AND en de XOR.

Maar goed, het regent dus nog steeds. Als ik naar buiten kijk, zie ik een auto met als nummerplaat ... - CCR, wat wel cool is als je Creedence Clearwater Revival-fan bent. Als je fan bent van videocassettes is dat wel echt zuigen. Net niet! Idem als je Cor heet.

Maar om nog even terug te komen op de uitdrukking: "het regent pijpenstelen". Eigenlijk is dat nog wel mooi. Als het echt hard regent, lijkt dat toch een beetje op de stelen van een pijp. Tenminste, dat is wat ik denk dat een pijpensteel is, de steel van een pijp, om te roken. Leuk toch, hoe ouderwetse woorden toch blijven voortbestaan in de vorm van uitdrukkingen.
In 2017 wordt die uitdrukking waarschijnlijk: "het regent reacties op Twitter".
In het Engels vind ik de uitdrukking wat vergezocht: "It's raining cats and dogs".
Als het nu echt megahard hagelt, dan kan dat misschien aanvoelen alsof er katten en honden op je kop vallen, maar bij gewone regen vind ik dat toch wat overdreven.

Bon, ik ga het erop wagen.

Laterzzzzzzzz!

Borsten!

Anja was een doogewone vrouw en dat vond ze prima zo. Liefst zou ze hebben dat iedereen doodgewoon was. Ze had wel redelijk grote borsten. Groter dan de gemiddelde vrouw. Een tijd lang zat ze met het dilemma of ze die zou laten verkleinen of niet. Met haar bovenmaatse borsten liep ze soms nogal in de kijker, maar een borstverkleining is nu ook niet bepaald alledaags, zo dacht ze.
De oplossing kwam er toen haar kennis Robert op de proppen kwam met een leuk weetje.
De proppen was een revolutionair nieuw soort vliegend tuig in de vorm van een balpen, die je vol moest proppen met schuimrubber, dat er dan op gecontroleerde wijze werd uitgeperst en zodoende voor propulsie zorgde. Dat schuimrubber was perfect recycleerbaar en op die manier zeer ecologisch.
Op zo'n proppen kwam Robert dus langs bij Anja met de volgende wijsheid:
"Als je de borstgrootte van alle vrouwen tussen die en die leeftijd uitmiddelt kom je aan een bepaalde gemiddelde borstmaat, maar hoeveel vrouwen denk je dat er exact zo'n grote borsten hebben? In de limiet, als de nauwkeurigheid van de meting naar oneindig gaat, zal je merken dat er 0 vrouwen exact die borstmaat hebben!"
Dit weetje stond samen met vele andere weetjes in een boek dat Robert hoopte te publiceren onder de gevatte titel: Tetjesweetjes: wat weet je van tetjes?
Anja was uiteraard opgelucht met deze oplossing, dat staat buiten kijf.
Opgelucht dus, maar ook fier, ging Anja die middag naar het kapsalon om haar meshen te vernieuwen. "Mesh het niet up hè lady!" zei ze geheel tegen haar gewoonte met een kwinkslag tegen de kapster.
Een uur later stapte ze, onderweg naar de Carrefour, in een hondendrol. "KUT!" riep ze luid.
Ze schrok van zichzelf. "Anja, waar ben je in godsnaam mee bezig?" Vroeg ze zich af. "Doe maar gewoon terug normaal!"
In de Carrefour nam ze een winkelmandje en nam enkele dingen uit de rekken en ook enkele dingen die gewoon op de grond stonden.
Om af te rekenen begaf ze zich naar de snelkassa, aangezien ze, geheel volgens de regels, minder dan 10 stuks had.
Voor haar in de rij stond een jonge vrouw met haar dochtertje. Anja had meteen gezien dat ze meer dan 10 stuks op de band had gelegd. Ze telde wel 16 stuks en dat was dan nog zonder de zaken die al gescand waren!
Nerveus begon ze rond te kijken in de hoop dat ook andere mensen het gezien hadden. Vervolgens zocht ze met kloppend hart naar het bordje waarop stond "Max. 10 stuk's", maar ze kon het maar niet terugvinden. "Verdorie, ik heb het net nog gezien, waar is het nu???" panikeerde ze.
Toen de jonge vrouw had afgerekend gaf ze de zoektocht op. Ze keek achterom en rolde met haar ogen. De mensen achter haar gunden haar geen blik.
Toen ze zelf moest afrekenen, kon ze het niet laten om haar verontwaardiging te uiten. De kassierster probeerde uit te leggen dat de jonge vrouw de eerste was aan de kassa en dat er niemand anders was op het moment dat ze begon te scannen enzoverder, maar Anja bleef afkeurend kijken.
"Het is toch snelkassa voor iets, of niet soms?"
Vervolgens haalde ze 7 kortingsbonnen uit haar portefeuille met een totale kortingswaarde van 25 cent, waarvan er 3 niet geldig waren voor de producten die ze had gekocht.
Ze voelde zich rot.

Taalidee

Vrienden van mij hebben een voorstel gelanceerd om de Nederlandse taal te vereenvoudigen. Niet dat zij zo'n geniale linguïsten zijn, ze zijn gewoon lui en vallen zeer gemakkelijk ten prooi aan zelfbedachte taaltrends.
Na het intussen wijdverspreide "Keeerel", "snulzak", "jajoooow!" en "joon" vonden zij het tijd om zich eens bezig te houden met volledige zinnen.
Het komt erop neer dat je hetgeen je wilt zeggen, in de vorm van een vraag zet, maar zonder vragende intonatie.
Zoals bijvoorbeeld: "Heeft ie echt de dikste drol ooit gedraaid!"
Je ziet, het had evengoed een vraag kunnen zijn: "Heeft ie echt de dikste drol ooit gedraaid?" - "Jazeker!"
Om de intonatie juist te krijgen kun je het eens spelen op een piano of een gitaar of gelijk welk muziekinstrument met noten. Als elke lettergreep een noot is krijg je: si si si si si si do do# la la la_mi. Hierbij moet je bij de lettergreep "-draaid" een glissando maken van de la naar de hoge mi. Afhankelijk van je gewoonlijke toonhoogte kan je dit natuurlijk moduleren.
Als je er het woord 'echt' nog in kunt verwerken, is dat mooi meegenomen.

Om het principe te illustreren zal ik een beklijvend artikel van De Standaard Online over de Teddybeer van Pete Doherty vertalen:

Heeft rockster Pete Doherty echt saillante details onthuld over zijn breuk met topmodel Kate Moss, die volgens hem echt 'apocalyptisch' is verlopen! Heeft Moss de favoriete teddybeer van Doherty echt in lichterlaaie gezet!

'Had ik Pandy echt altijd bij mij. Wie doet nu zoiets?' Was de moord op Pandy niet het enige incident: 'Heeft ze ooit echt eens mijn gitaar boven mijn hoofd kapotgeslagen terwijl ik aan het slapen was!'

Zou het model nu echt nog steeds bizarre boodschappen inspreken op Doherty's voicemail wanneer ze dronken is!  Vraagt hij zich echt af: 'Misschien is ze nog verliefd op mij?'. 'Ach nee, hates she really my guts.' Had het koppel echt een knipperlichtrelatie van 2005 tot 2007.

U ziet, niet alleen vereenvoudigt het de zinsconstructies aanzienlijk, het verhaal gaat er ook nog eens straffer door klinken! Met dank aan Bert-Joon, Jelle-Joon, Toon-Joon, Hanne-Joon, Faisal-Joon en vele andere Jonen.

Meme

Filip Deprinter

 

Fachist

Ja sorry 't is gewoon te leuk.

't Is niet omdat ge zo'n karreke hebt dat ge alles moogt he! (2)

Mijn woorden zijn nog niet koud, of het is al zo ver. Vandaag werd ik brutaal geramd door zo'n karreke (aanhangwagen voor de fiets, met of zonder klein kind in). Maar goed dat ik mijn agressieve zelf nogal onder controle heb, want anders had die kleine donder toch wel stevig op zijn donder gekregen. Jammer dat het maandag is.
Ik stond gewoon met de fiets aan het stoplicht, "ne kikker!" te schreeuwen telkens iemand "'t is groen!" zei. Hee, dat is grappig, als je na het aanhalingsteken direct een weglatingsteken moet typen. Hahaha.
Niet echt "minding my own business" dus, maar toch ook geen agressie aan het uitlokken.
Ik moet mij daar zo'n 10 minuten mee geamuseerd hebben tot ik besloot zelf ook maar over te steken. Voornamelijk omdat er een knappe griet voor mij stond en ik wel eens wilde weten waar die heenging.
Naast mij stond een ogenschijnlijk gewone werknemer van de KULeuven. Ik herkende de fiets.
Ik vertrok met matige snelheid, want uit ervaring weet ik dat het betreffende stoplicht lang genoeg groen blijft om op het gemakje over te steken.
De ogenschijnlijk gewone werknemer van de KULeuven dacht daar blijkbaar anders over of die wilde misschien aan de knappe griet laten zien hoe snel hij wel niet kon vertrekken met zijn fiets aan het stoplicht. Het doet er niet echt toe waarom, maar de kerel vertrok met gierende banden en zijn aanhangwagen, die ik nog niet in de gaten had, knalde tegen mijn been. Ik schreeuwde het uit van de pijn en begon al uit te rekenen hoeveel ik wel niet zou krijgen van de verzekeringen.
Maar de kerel gaf geen ene moer om mijn leed en checkte gewoon even of zijn baby nog intact was.
HOE ONBELEEFD ZEG!