Mega Meta

Ja, meta is leuk. Een foto nemen van iemand die een foto aan het nemen is. Zoiets.
Het kan soms diep gaan. Het kan soms zo diep gaan dat je er zot van wordt. En dan nog dieper. En nog dieper. En nog dieper.
En nog dieper.

Zoals deze blogpost. Die gaat over een artikel dat over een TV-programma gaat.
Zoals de vorige zin, die over deze blogpost ging.
Zoals de vorige zin, die over de zin daarvoor ging, die dan weer over een blogpost ging over een artikel over een TV-programma.
Waardoor deze blogpost helemaal niet meer over dat artikel gaat maar over zichzelf.
DIEP HE!

To the point nu.

Op twitter tweette HUMO het volgende:

It's a dirty job, maar Onze Vrouw heeft 't gedaan. Bespreking van 'The Valleys' op MTV (+video: de hele aflevering) http://t.co/iXpxxUgUOV
— humo (@Humo) July 17, 2013

Met daarin een link naar dit artikel.
Daarin doet de auteur geen moeite om haar afschuw voor het TV-programma "The Valleys" onder stoelen of banken te steken.
En terecht. Ik heb er eens 5 minuten naar gekeken (perongeluk, echt waar) en ik zeg vaak 'het einde is nabij' als ik weer rotzooi zie op TV, maar deze keer was ik echt naar buiten aan het kijken of het al vuurballen aan het regenen was.
Nee, het is echt verwerpelijk. Als er ooit ethiek bestond bij TV-makers, dan is die nu wel verkocht aan de duivel. Voor heel weinig geld.
Desalniettemin vindt HUMO het blijkbaar noodzakelijk om haar lezers op de hoogte te brengen van het bestaan van dit rottende monster van een programma.
Je kunt je afvragen: als ze het programma werkelijk zo vreselijk vinden, waarom zwijgen ze het dan niet dood?
Dat spreekt voor zich: om lezers te lokken en inkomsten te genereren. "NIKS MIS MEE!", hoor ik de liberaal in u al denken.
Sure. Maar MTV zendt dat programma om juist dezelfde reden uit. Dus wie is HUMO dan om daar een oordeel over te vellen? Ze doen het zelf, mét video van de hele aflevering!
En het metaë aan de hele situatie is dat ik nu net hetzelfde doe. Alleen genereer ik geen inkomsten maar intellectuele rijkdom voor u, mijn lezer.
Graag gedaan.

Age of Vampires

Er zijn vele redenen te bedenken waarom er geen god is die de wereld heeft geschapen én het goed voorheeft met de homo sapiens sapiens.
Oorlog, armoede, verkrachtingen,... het lijkt toch dat hij enkele dingen over het hoofd zou gezien hebben.

Nee, wat mij een logischere verklaring voor "waarom leven wij?" is, is dat er een god is die ons heeft gekocht als een soort computerspelletje zoals Age of Empires.
Age of Empires, voor het promillage van de bevolking dat dit spel niet kent, is een strategisch spel waarbij je een bepaalde bevolkingsgroep moet begeleiden van de prehistorie naar het toppunt van haar beschaving. Daarbij moet je handel drijven maar vooral oorlog voeren met de andere volkeren.
Je krijgt mannetjes met een groen balkje boven hun kop waar je mee kunt gaan vechten door wat te klikken. Als het balkje bijna leeg is, wordt het rood en daarna gaat het mannetje dood.
Ololooooooo!
Nu is er cheatcode "gaia", die je toelaat om niet een bevolkingsgroep, maar alle wilde dieren in  het spel te controleren.
Dat klinkt heel leuk, maar eens je dat gedaan hebt, kun je niet meer terug en moet je voor eeuwig met dieren spelen.

En dat is precies wat god gedaan heeft.
Hij zag dat het niet zo goed ging met zijn mannetjes en besloot dan maar de dieren te besturen.
Het enige wat dan nog leuk is aan het spel, is met die dieren de mensen wat te gaan ambeteren.

Waarom zijn er anders Untertieren zoals muggen en meikevers?
Je moet je god zijn plezier eens inbeelden wanneer hij een squadron muggen op je afstuurt.
Hij wacht tot je bijna slaapt en stuurt de eerste op verkenning. Je hoort eerst heel stilletjes en dan steeds luider een frequentie (met harmonischen) die rechtstreeks het irritatiecentrum in je hersenen aanspreekt.
Het geluid wordt bijna oorverdovend maar je wacht tot het stopt, want dan zit de mug waarschijnlijk op je hoofd. Je slaat zo hard je kan op je oor.
Als je terug bij bewustzijn komt weet je niet of je een heel leger muggen hoort of dat je oor gewoon nog altijd suist.
Je weet echter zeker dat het rotbeest geplet op je kaak zit.
Lekker slapen nu.
Wanneer je bijna terug slaapt, begint het weer.
zzzzzzZZZZZZzzzzzZZZZZZZZ.
Deze sequentie herhaalt zich enkele keren, tot je besluit dat je dat je toch niet kunt rusten alvorens je het dode lijk van de mug hebt gezien en je het licht aandoet.
Je staat op en begint de kamer af te speuren.
Na 10 minuten zie je het beest nonchalant op het plafond zitten. Met een handdoek kun je er zeker aan.
Klets.
Mug 1.
Dit herhaalt zich voor een stuk of 3 muggen.

En ondertussen lacht god zich een bult.

LACH MAAR. IK HAAL UW HELE SCHEPPING ONDERUIT, KLOOTHOMMEL!

Slenteren

Over het algemeen ben ik niet zo te vinden voor verboden, boetes en andere repressieve maatregelen.
In mijn ideale wereld kan mensen worden aangeleerd wat wel en niet te doen en waarom, zodat zij hun eigen brein kunnen aanwenden om logische gevolgtrekkingen te maken over hun potentiële daden.
Als je mensen duidelijk uitlegt waarom het nefast is voor de samenleving en de toekomstige generaties om sigarettenpeuken op de grond te gooien, dan zullen ze daar vanzelf mee stoppen. Tenzij ze te lomp zijn natuurlijk. Daar heb ik nog niet echt een oplossing voor. Omleggen is ook zo extreem.
Maar als er nu één ding is waar ik zo hard niet tegen kan dat ik er gerust alle GASboetes van de wereld voor wil aanwenden om het te onderdrukken, dan is het wel slenteren.
Loop godverdomme eens op een normaal tempo!
Wat is er zo leuk aan wandelen aan een suboptimale snelheid dat je er de efficiënter ingestelde medemens voor wilt saboteren?

Mijn collega Piet verwoordt het zo:
Je loopt constant op mensen hun hielen, moet jezelf inhouden. Als je dan voorsteekt komt er een tegenligger waar je nog net denkt voor te geraken maar hem toch niet kunt passeren. En dan zit je weer vast achter de voornoemde slenterende groep.
Bovendien heb je ook van die mensen die slenteren, maar ook van links naar rechts zwalpen perfect synchroon met het pad dat je wil nemen om hen voorbij te steken. Dat kan soms minuten duren.

Ik zou het zelf niet beter kunnen verwoorden.

Ceci n'est pas une pipe.

Properheid

Je zou geneigd kunnen zijn te denken dat een wereldberoemde universiteit als de KULeuven gerund wordt door intelligente mensen. Dat daar een goed doordacht systeem achter zit. Dat als slechts 1% van de geïntegreerde intellectuele output over de loop der jaren aangewend zou zijn geweest om de organisatie te optimaliseren, onze Alma Mater een zodanig geoliede (trema?) machine zou zijn dat aliens er met grote ogen, wenend van ontzag, naar zouden zitten te kijken.
Niets van dat alles.
De organisatie van onze Vlaamsche Trots is in handen van kleuters.
In plaats van ramen van dubbel glas te voorzien, werd "E-man" in het leven geroepen. Deze held heeft ervoor gezorgd dat de lampen in de cola-automaten niet meer branden. In plaats van thermostaten te installeren zodat we op een zachte winterdag de ramen niet moeten openzetten om niet te verkolen, werd de "Dikke-truiendag" (1 dag per jaar) bedacht.
Maar dat is nog niet het ergste. De opwarming van de aarde is tenslotte slechts een theorie, nog niet unaniem door alle gekke professortjes ter wereld goedgekeurd.
Nee, wat voor mij een compleet raadsel is, is wie in godsnaam zo crazy in zijn coconut is geweest om het kuisschema van onze bureaus op te stellen zoals het opgesteld is.
Weken aan een stuk wordt er niet gepoetst. Het stof stapelt zich op tot aan de ramen. Hooikoorts is een fabel. Als Leuven niest, is dat door het stof uit onze bureaus wanneer wij onze ramen openzetten.
We zouden natuurlijk zelf eens een stofdoek ter hand kunnen nemen, maar we zijn te druk bezig de wereld te verbeteren met levensnoodzakelijke technologie.
Plots staan ze hier twee keer per week te schuren en te schrobben. Soms is er zelfs controle. Dan komt er iemand met een notitieblokje langs om op twee schijnbaar willekeurige plaatsen even met de vinger over het oppervlak te gaan om te zien of er nog stof ligt. Meestal zijn dat dezelfde plaatsen en weet het kuispersoneel dat ook.
Op een gegeven moment zei een van hen: vanaf nu komen we elke donderdag, als je dan je bureaublad opgeruimd hebt, dan kunnen we dat ook proper maken.
Superinitiatief, dacht ik toen.
Volgende donderdag: netjes opgeruimd (halve werkdag), niemand te zien.
Om maar te zeggen: als de properheid uitgezet zou worden op een grafiek versus de tijd, dan kreeg je ongeveer volgend verloop:

Het strafste is dat nadat er gepoetst is, onze bureaus zo mogelijk nog harder stinken dan voordien.
Dat zou dan weer te maken hebben met de vinyl die hier op de vloeren ligt.
Ik stel mij oprecht de vraag welke ruisbron dit organiseert.
Dus, mijn beste Rik Torfs, hoe zit het?
For the record: niets dan respect voor het uitvoerend poetspersoneel.

Kungsleden

Er wordt iets georganiseerd door Radio 1 en ik werd gepusht om mee te doen. Een verhaal in 55 woorden. 55, wat een onnozel getal, denkt u vast. Wel, dat dacht ik ook. Ik weet niet wat daar achter zit en het interesseert me ook niet. Maar ik ben de uitdaging aangegaan en dit is het geworden:

Kungsleden

"DE KALMTE ZAL ONS REDDEN!", riep Xavier in CAPS LOCK. Ze waren nu drie dagen onderweg. Zijn schoenen deden zeer en zijn voeten waren kapot. Hij nam een beredeneerde aanloop (snelheid versus pijn) en sprong met beide voeten in de beek. "Bijna!". Zijn optimisme was ontroerend. Hij verlangde naar zijn styling gel en zijn boenkschijven.

(elke overeenkomst met bestaande personen berust op toeval)

Tel maar na, exact 55! De titel niet meegeteld. Het is niet met stemmen ofzo denk ik.
Doe gerust zelf ook mee en laat het me weten. 't Is wel de laatste dag vandaag.

Categorieën der Simpele Vreugde I: Aftrekken

Voor wie de film van Amelie Putain heeft gezien gaat dit weinig origineel zijn, maar soms is vreugde gewoon te groot om niet te delen.
Er zijn van die simpele dingen in het leven die ons een boost van zelfvertrouwen geven, ons oprecht gelukkig maken.
Deze zijn onder te verdelen in categorieën. Ik zal vandaag de eerste categorie met u delen.

Aftrekken


- Het folieke van een choco-/speculaaspastapot er in 1 keer aftrekken (zonder dat er lijm blijft plakken)
- Het randje van een schel kaas niet moeten afsnijden, maar de plastiek er gewoon in 1 trek afhalen
- Een hele reep behang van onder tot boven in 1 keer afhalen

U begrijpt waar ik heen wil. Aanvullingen steeds welkom.