Op een zonnige dag werd ik gebeld.
"Met de brandweer!" antwoordde ik ludiek.
"Oei, sorry, dan ben ik verkeerd verbonden" zei een vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn. Ik voelde dat mijn gesprekspartner reeds vaak met een telefoon gewerkt had.
"Neenee, grapje, hahaha" zei ik toen. "Het is wel degelijk met Maarten Tytgat, wiens nummer u waarschijnlijk gedraaid hebt".
"Nee meneer, niet gedraaid, aangeklikt. Maar u bent me wel een grapjas zeg!"
Even was ik van mijn melk. Al vaak had ik de respons gekregen dat men mijn nummer had ingetikt, of gekozen had in de contactenlijst van zijn GSM, maar aangeklikt, dat was nog nooit voorgekomen.
"De reden waarvoor ik bel, meneer Tytgat, is dat wij van call-center De Goede Hoop uw profiel zagen op Facebook en u meteen een job wilden aanbieden als medewerker op ons call-center De Goede Hoop."
"Welaan dan, ik rep me als de donderbliksem naar uw kantoor voor een sollicitatiegesprek"
"How How, meneer Tytgat, u loopt op de feiten vooruit, we hebben u nog niet eens uitgenodigd voor zulks een gesprek. Maar bij deze, we nodigen u uit voor een sollicitatiegesprek in ons kantoor"
De volgende dag was het echt mottig weer. Alsof het wilde regenen maar niet kon. Zodat je wel zeiknat werd maar niet kon zeggen: "manman wat regent het toch hard!".
De regen hing gewoon een beetje in de lucht. Gelijk mist, maar dan met echte dikke druppels. Je moest er nog zelf tegen lopen om nat te worden. Of fietsen. Wat ik deed toen ik me naar het kantoor van call-center De Goede Hoop begaf.
Zeiknat dus wandelde ik naar binnen. De stem die me de vorige dag opgebeld had, glimlachte en zei: "kutweer, nietwaar?"
"Ja"
"Voor we aan uw sollicitatiegesprek beginnen, zou ik u willen vragen om eerst deze schriftelijke test te maken"
Ik kreeg een blad met 36 vragen. Ze peilden naar allerlei kennis. Kennis die je vooral gedurende de basisschool en de middelbare school opdoet.
Geschoold als ik was, vulde ik de test in nog geen 10 minuten in.
Nog eens 20 minuten later waren de resultaten beschikbaar. Ik had intussen al een fruitsapje gedronken.
"We zijn erg onder de indruk van uw intelligentie, meneer Tytgat. U had maar 1 fout!"
"Ach, zo moeilijk was het n..."
"Dat is dan 99%"
zaterdag 28 november 2009
zaterdag 14 november 2009
5 Cent
Inconsistenties, ik kan er werkelijk van genieten! Op zich zijn ze natuurlijk uitermate irritant, maar het ontdekken ervan wekt een fris gevoel op van superioriteit op. Goed voor het zelfvertrouwen.
In dezelfde frituur waar een bordje ophangt "GEEN-WC", hangt ook een plastic zakje met in grote rode alcoholstiften letters: "5 ct. wegens milieu", een nobel initiatief natuurlijk vanwege de uitbater. Ware het niet dat op de toonbank een geplastificieerd papier ligt met in dezelfde rode letters: "Met 1,2 en 5 ct. niet betalen!".
Dan wil je al eens mileuvriendelijk doen, en dan mag je niet!
Want voor wie wat kan rekeen, je kunt onmogelijk 5 cent betalen zonder 1,2 of 5 cent stukken. Tenzij je wisselgeld krijgt, maar dat moet dan wel in die munten zijn.
HAH!
In dezelfde frituur waar een bordje ophangt "GEEN-WC", hangt ook een plastic zakje met in grote rode alcoholstiften letters: "5 ct. wegens milieu", een nobel initiatief natuurlijk vanwege de uitbater. Ware het niet dat op de toonbank een geplastificieerd papier ligt met in dezelfde rode letters: "Met 1,2 en 5 ct. niet betalen!".
Dan wil je al eens mileuvriendelijk doen, en dan mag je niet!
Want voor wie wat kan rekeen, je kunt onmogelijk 5 cent betalen zonder 1,2 of 5 cent stukken. Tenzij je wisselgeld krijgt, maar dat moet dan wel in die munten zijn.
HAH!
dinsdag 3 november 2009
Sudoku
Pas op of sevves Sudo 'k U! Riep hij uit toen de terminal "only root can do that" antwoordde op zijn commando. In Linux. Het is een Linux mopje.
Maar dat terzijde.
De kwestie gaat om een echte sudoku.
Niet heel erg lang geleden ging ik met wat vrienden (laat ik hen voor de gelegenheid Fard, Fartijn en Janet noemen) naar een optreden van een balkanrockband. Dat is het soort muziek waar mensen wild van worden en beginnen dansen en met bier smijten en al.
Wij waren al redelijk wild en waren al met bier beginnen smijten.
Vooral Fard.
Wij drongen door het publiek tot vlakbij het podium, omdat daar de echte medzjik heppens. Op ons pad, toch al wel vrij vooraan, stond een brede kerel een sudoku op te lossen. "9" riepen we, en "3" of "5", ik weet het ook niet meer precies. De brede kerel keek ge-irriteerd (trema's doen het niet op qwerty-toetsenborden). Het toeval wilde dat vlak langs de brede kerel net plaats was voor 4 man. We positioneerden ons daar.
Fard stond niet meer al te vast op zijn benen en botste af en toe tegen de man. Dan zei hij steeds "oh I'm sorry man", in Engels met een zwaar accent. Dat was omdat we ondertussen mensen aan het wijsmaken waren dat we van Roemeni-e waren. De man bewoog geen centimeter. Hij wilde duidelijk maken dat hij nog zeer vast op zijn benen kon staan.
"I'm sorry man", zei Fard ook de 4de keer dat hij tegen de brede kerel botste.
"Klapt mor gewoon Vloms jong!", snauwde deze toen terug.
Partypooper...
Maar dat terzijde.
De kwestie gaat om een echte sudoku.
Niet heel erg lang geleden ging ik met wat vrienden (laat ik hen voor de gelegenheid Fard, Fartijn en Janet noemen) naar een optreden van een balkanrockband. Dat is het soort muziek waar mensen wild van worden en beginnen dansen en met bier smijten en al.
Wij waren al redelijk wild en waren al met bier beginnen smijten.
Vooral Fard.
Wij drongen door het publiek tot vlakbij het podium, omdat daar de echte medzjik heppens. Op ons pad, toch al wel vrij vooraan, stond een brede kerel een sudoku op te lossen. "9" riepen we, en "3" of "5", ik weet het ook niet meer precies. De brede kerel keek ge-irriteerd (trema's doen het niet op qwerty-toetsenborden). Het toeval wilde dat vlak langs de brede kerel net plaats was voor 4 man. We positioneerden ons daar.
Fard stond niet meer al te vast op zijn benen en botste af en toe tegen de man. Dan zei hij steeds "oh I'm sorry man", in Engels met een zwaar accent. Dat was omdat we ondertussen mensen aan het wijsmaken waren dat we van Roemeni-e waren. De man bewoog geen centimeter. Hij wilde duidelijk maken dat hij nog zeer vast op zijn benen kon staan.
"I'm sorry man", zei Fard ook de 4de keer dat hij tegen de brede kerel botste.
"Klapt mor gewoon Vloms jong!", snauwde deze toen terug.
Partypooper...
dinsdag 20 oktober 2009
Lange Wapper: probleem opgelost!
Ziehier: Link naar De Standaard waar ik volgend prentje gepikt heb:
Het lijkt me logisch dat we dan een brug gaan bouwen en geen tunnel.
Het lijkt me logisch dat we dan een brug gaan bouwen en geen tunnel.
donderdag 24 september 2009
Gyproc
Of moet ik zeggen: Gayproc!?
Waarmee ik de homoseksuele lezers niet tegen het hoofd wil stoten. Ik vind "gay" overigens niet echt een synoniem voor homo. "Gay" betekent oorspronkelijk gewoon "blij" en associeer ik bijgevolg eerder met nichterig dan wel met het beminnen van hetzelfde geslacht. Maar dat terzijde. De kwestie gaat hier over gyproc en het feit dat dit rommel is. Hierbij "gay" gebruikend als een aanduiding voor soft, flauw, lame of stom, zoals men het vaak onder de jeugd hoort gebruiken.
Gayproc mag er dan misschien, wanneer het geplamuurd en geschilderd is, uitzien als een echte muur van bijvoorbeeld steen, het bekleedt hoegenaamd geen enkele functie behalve een louter decoratieve. Gayproc is het best te vergelijken met een gordijn. Met dat verschil dat het veel lastiger te plaatsen is. Het is dan ook uitermate ongeschikt om boorden aan op te hangen. Het boren van gaten, het plaatsen van pluggen en het indraaien van schroeven is in gayproc net zozeer aan te raden als in een gordijn: niet.
Bovendien is gayproc vaak niet op het eerste zicht duidelijk te onderscheiden van een stenen muur, in tegenstelling tot een gordijn. Wanneer de doe-het-zelver aan een klus begint in/aan een muur waarvan hij denkt dat het er een van steen is, maar het blijkt er een van gayproc te zijn, kan hij voor zeer onaangename verrassingen komen te staan. Ik moet hierbij opmerken dat er ook een verrassing is die wel als aangenaam kan voorkomen: Wanneer de klusser zijn boormachine stevig vasthoudt en zich klaarmaakt om te gaan boren door de machine tegen de muur te drukken, zal hij merken dat hij zonder enige moeite en zonder zelfs maar de machine in werking te laten treden, los door de muur kan duwen. Zijn blijdschap zal echter snel omslaan in teleurstelling en radeloosheid: deze muur is van gayproc.
Om deze valse hoop en bijhorende teleurstelling voor goed de kop in te drukken, stel ik voor om voortaan geen gayproc meer te gebruiken maar gordijnen en in een volgende stap zelfs alle gayproc te vervangen door gordijnen.
Waarmee ik de homoseksuele lezers niet tegen het hoofd wil stoten. Ik vind "gay" overigens niet echt een synoniem voor homo. "Gay" betekent oorspronkelijk gewoon "blij" en associeer ik bijgevolg eerder met nichterig dan wel met het beminnen van hetzelfde geslacht. Maar dat terzijde. De kwestie gaat hier over gyproc en het feit dat dit rommel is. Hierbij "gay" gebruikend als een aanduiding voor soft, flauw, lame of stom, zoals men het vaak onder de jeugd hoort gebruiken.
Gayproc mag er dan misschien, wanneer het geplamuurd en geschilderd is, uitzien als een echte muur van bijvoorbeeld steen, het bekleedt hoegenaamd geen enkele functie behalve een louter decoratieve. Gayproc is het best te vergelijken met een gordijn. Met dat verschil dat het veel lastiger te plaatsen is. Het is dan ook uitermate ongeschikt om boorden aan op te hangen. Het boren van gaten, het plaatsen van pluggen en het indraaien van schroeven is in gayproc net zozeer aan te raden als in een gordijn: niet.
Bovendien is gayproc vaak niet op het eerste zicht duidelijk te onderscheiden van een stenen muur, in tegenstelling tot een gordijn. Wanneer de doe-het-zelver aan een klus begint in/aan een muur waarvan hij denkt dat het er een van steen is, maar het blijkt er een van gayproc te zijn, kan hij voor zeer onaangename verrassingen komen te staan. Ik moet hierbij opmerken dat er ook een verrassing is die wel als aangenaam kan voorkomen: Wanneer de klusser zijn boormachine stevig vasthoudt en zich klaarmaakt om te gaan boren door de machine tegen de muur te drukken, zal hij merken dat hij zonder enige moeite en zonder zelfs maar de machine in werking te laten treden, los door de muur kan duwen. Zijn blijdschap zal echter snel omslaan in teleurstelling en radeloosheid: deze muur is van gayproc.
Om deze valse hoop en bijhorende teleurstelling voor goed de kop in te drukken, stel ik voor om voortaan geen gayproc meer te gebruiken maar gordijnen en in een volgende stap zelfs alle gayproc te vervangen door gordijnen.
maandag 14 september 2009
Ubi, de non-conformist
"Ubi Wan Kenubi!", grapte nonkel Peer bij de geboorte van Ubi, de ongewenste zoon van een aan lager wal geraakte Vlaamse ridder en een ongelukkige Waalse middenklassedochter.
De rest van de familie, voor wie Star Wars totaal onbekend was, dacht dat hij zei: "Ubi, wa 'n Kenubi!", waarbij Kenubi nog steeds niet veel betekenis had maar wel grappig klonk en Ubi voortaan vaak de troetelnaam Ubi Kenubi gaf. Dit tot grote ergernis natuurlijk van nonkel Peer, die zijn mop compleet de mist in zag gaan.
Het zal niet verwonderen dat een jongen met zulk een ongewone bijnaam door het leven zou gaan als een non-conformist.
Het begon reeds in de kleuterschool. Ubi zag tijdens de speeltijd hoe de andere kindjes hun koekjes of banaantjes grotendeels in hun mondje staken. Maar Ubi wou niet zoals de andere kindjes zijn en probeerde zijn koekjes en banaantjes de ene keer langs zijn neus en de andere keer langs zijn oren naar binnen te spelen. Bijgevolg had Ubi aan het begin van de lagere school een heel dikke neus en kon hij bijna niets horen. Uiteraard werd hij hierom gepest. Maar anders dan de andere kindjes, vond hij dit leuk.
In de klas had hij de gewoonte om op zijn bank te gaan zitten en op de stoel te schrijven. Dit leverde uiteraard veel problemen op. Want telkens als hij voorover boog om iets te schrijven, viel hij door het gewicht van zijn enorme neus pardoes met zijn snoet op de stoel.
Toch was hij niet ongelukkig, want hij schiep er genoegen in om zoveel mogelijk dingen net omgekeerd te doen als de rest van zijn klas. Zo droeg hij ook altijd truien aan zijn benen en broeken over zijn kop. Schoenen aan zijn handen en in de winter geen handschoenen aan zijn voeten.
Op een dag zei de juffrouw: "Ubi, jij bent nu eens een echte non-conformist!"
"Ja", zei Ubi, "dat is waar!"
De rest van de familie, voor wie Star Wars totaal onbekend was, dacht dat hij zei: "Ubi, wa 'n Kenubi!", waarbij Kenubi nog steeds niet veel betekenis had maar wel grappig klonk en Ubi voortaan vaak de troetelnaam Ubi Kenubi gaf. Dit tot grote ergernis natuurlijk van nonkel Peer, die zijn mop compleet de mist in zag gaan.
Het zal niet verwonderen dat een jongen met zulk een ongewone bijnaam door het leven zou gaan als een non-conformist.
Het begon reeds in de kleuterschool. Ubi zag tijdens de speeltijd hoe de andere kindjes hun koekjes of banaantjes grotendeels in hun mondje staken. Maar Ubi wou niet zoals de andere kindjes zijn en probeerde zijn koekjes en banaantjes de ene keer langs zijn neus en de andere keer langs zijn oren naar binnen te spelen. Bijgevolg had Ubi aan het begin van de lagere school een heel dikke neus en kon hij bijna niets horen. Uiteraard werd hij hierom gepest. Maar anders dan de andere kindjes, vond hij dit leuk.
In de klas had hij de gewoonte om op zijn bank te gaan zitten en op de stoel te schrijven. Dit leverde uiteraard veel problemen op. Want telkens als hij voorover boog om iets te schrijven, viel hij door het gewicht van zijn enorme neus pardoes met zijn snoet op de stoel.
Toch was hij niet ongelukkig, want hij schiep er genoegen in om zoveel mogelijk dingen net omgekeerd te doen als de rest van zijn klas. Zo droeg hij ook altijd truien aan zijn benen en broeken over zijn kop. Schoenen aan zijn handen en in de winter geen handschoenen aan zijn voeten.
Op een dag zei de juffrouw: "Ubi, jij bent nu eens een echte non-conformist!"
"Ja", zei Ubi, "dat is waar!"
zaterdag 29 augustus 2009
STAD VAN LICHT
www.myspace.com/stadvanlicht
IETSDATGIET is officieel fan van STAD VAN LICHT en wil bij deze de blijde boodschap verkondigen!
www.myspace.com/stadvanlicht
IETSDATGIET is officieel fan van STAD VAN LICHT en wil bij deze de blijde boodschap verkondigen!
www.myspace.com/stadvanlicht
Abonneren op:
Posts (Atom)