Epic Stereo - Honey Bee (demo)

Ach Ach

"Ach ach", zei Paul tegen de medetreinreiziger tegenover hem, toen wat verderop een handvol pubers (figuurlijk een handvol, want letterlijk zou dat maar 1/23 puber zijn) plannen zat te maken om hun verplichte schoolreis te Leuven voorbij te laten gaan door niet af te stappen in Leuven maar gewoon naar Gent te gaan en later te doen alsof hun neus aan het bloeden was en ze daardoor het station van Leuven gemist hadden.
"Ach ach", antwoordde de medetreinreiziger, die ogenschijnlijk Pieter leek te heten.
"Ach ach?" vroeg een andere treinreiziger die het gesprek tussen Pieter en Paul van op een afstand gevolgd had en bijzonder nieuwsgierig was naar het onderwerp luidop.
Paul keek geërgerd naar Pieter. Weer iemand die zich ongevraagd mengde in zijn conversaties. Die andere treinreiziger was een parasiet! Zo dacht Paul. Zelf niks interessants kunnen bedenken en dan maar profiteren van andermans intellectuele inspanningen.
Haten deed hij ze, de intellectuele parasieten.
Nog steeds geërgerd, maar niet van zijn stuk gebracht, zette Paul het gesprek met Pieter voort.
- "Wellicht zullen zij gewoon afstappen zoals het hoort, deze jongelingen. Grote praat verkopen, dat wel, maar als het puntje bij paaltje komt, dan piepen zij wel anders."
Paul vond het wel statig klinken om nooit je, we of ze te zeggen, maar steeds jij wij en zij.
Pieter antwoordde:
- "Wellicht heeft u gelijk. Zij zijn nog jong en onbezonnen. Eén van hen heeft duidelijk de voortrekkersrol in handen en wil laten zien wat hij waard is, dat hij de "coolste" (waarbij hij met twee vingers aan elke hand een enkele neerwaartse beweging maakte teneinde de aanhalingstekens uit te beelden) is, maar hij hoeft slechts het idee te opperen teneinde dit doel te bereiken. Daadwerkelijk blijven zitten zal hij niet genoodzaakt zijn te doen, daar hij de schuld in de schoenen van de andere lafaards zal kunnen schuiven, wanneer zij tesamen in Leuven van de trein stappen."
Paul was danig onder de indruk van deze sterke repliek. Hij was de parasiet al vergeten, tot deze plots weer van zich liet horen:
- "Hahaha! De voortrekkersrol in handen hebben! Dat is dan precies alsof iemand echt zo ne rol koord vastheeft waarmee ge dingen kunt voorttrekken! Moeten ze dat koord dan ook rond een paaltje draaien? Ahja, dat paaltje waar het puntje bij komt he! HAHAHAHAHA!!!
Nu ik eraan denk: een puntje bij een paaltje, dat is een i he, maar wel een kleine letter, want de hoofdletter heeft geen puntje, hahaha! Of een uitroepteken! Jongens jongens toch, de taalgrapjes blijven me maar te binnen schieten. PANG! Hahahaha. Aangenaam, mijn naam is Ruben."
- "Pieter "
- "Paul"
Zeiden Pieter en Paul om beurt, waarna ze alledrie op de grond rolden van het lachen.
"Pieter Paul Ruben. Nog een s en het is de schilder!", gierden ze in koor.
Een boezemvriendschap was geboren.

Hier jong! een bijdrage.

Aah! Mijn goede vriend Dirk Driessens heeft zijn belofte dan toch gehouden en zijn schrijftalent ingezet ten dienste van het hogere doel! Zie hier zijn ongetitelde bijdrage:

Soms lijd ik aan achtervolgingswaanzin. Soms ben ik er vast van overtuigd dat er iemand is die me in de gaten houdt. Een vrouw, vooraan in de twintig, C-cup, lange benen, blonde haren en een bril. Het overvalt met op de meest onmogelijke momenten. 

Laatst zat ik in de auto. Ik was er een boek aan het lezen, 'Ik heb het gedaan' door Paul Jambers. 

Ik worstelde me door het voorwoord en plots voelde ik een priemende blik op mij vallen. Iemand was me aan het bekijken.

Begrijpelijk, maar vervelend. Ik leg het boek even opzij en kijk rond. Niemand te zien. Dat bedoel ik dus. Serieus, dat is zo vies. Dan denk je dat er iemand aan het kijken is en dan is dat niet zo. Brrr, ik krijg er kippenvel van als ik er aan denk.

Een week eerder maakte ik totaal iets anders mee.  In de supermarkt. Dat is een gewone markt, maar dan super-duper. Eigenlijk is het super-dupermarkt. Ik stond aan de kassa toen er uit het niets een schaduw in de vorm van een vrouwenhoofd over mijn boodschappen viel. Er stond iemand achter mij. Aan de vorm van de schaduw kon ik zien dat de persoon naar mij aan het kijken was. De enige andere mogelijkheid was dat ze met haar rug naar mij stond, maar in het gegeven van aanschuiven aan de kassa leek me dat eerder van de pot gerukt. Ik draaide mij om en er stond een enorm wicht achter mij. Niet blond, geen c-cup, armvet tot voorbij de knieën en zeker 60 jaar.  Ze glimlachte naar mij en ik schoof mijn tube tandpasta heel cool tussen haar boodschappen. Wat een putlucht. 

Ondertussen was de kassier mijn boodschappen aan het scannen. 

Wat een gedoe: alles uit de verpakking, op die scanner, opslaan op de laptop, terug in de verpakking... 'Zullen we de scans door sms'en, of mailen, mijnheer?' 

'Wat? Hou de stomme scans maar, en ga naar de kapper! Je kan misschien een schaar inscannen, die doormailen naar je kapper en met je hippe smartphone een sms doorsturen dat die rotkapper de volgende keer eens het juiste gereedschap gebruikt om je warrige kop op te knappen!'

Gerrit-Jan schrok erg van mijn eerder brute reactie. Dat zag ik aan zijn trillende onderlip en de tranen die stilletjes over zijn wangen rolden. Gerrit-Jan is verder wel een vriendelijke kerel en hij weet altijd precies welke cijfers hij gisteren had moeten spelen met de Lotto of Euro-millions. 

'Ga je nu beginnen janken G.J.? Dat kan er nog wel bij. Staat er een oud wicht met een bak ansjovis achter haar kiezen en dan ga jij me nog wat lastigvallen met die scans? En waar is Rozanne?'

Rozanne is de kassierster, doorgaans zit zij op de stoel waar G.J. vandaag plaats heeft genomen. Ze heeft een beugel. Leuk. Elke keer als ik haar moet betalen mik een muntstuk van 20 eurocent tegen die beugel. Klinkt lekker metalig. HELL YEAH!

Rozanne ligt blijkbaar in coma. Van een ladder gevallen omdat ze godverdomme zo lomp geweest was om de ladder verkeerd te zetten. Met de wieltjes naar onder! Niet te geloven. Die wieltjes natuurlijk HUPPEKEE weggeschoven en zij BAF op haar bakkes. Kijken of die beugel nu nog zin heeft. Misschien al goed dat ze een beugel heeft, anders konden de buren waarschijnlijk tanden uit hun visvijver gaan vissen. En Rozanne dan maar klagen waarschijnlijk dat haar tanden naar vis smaken. Dan moet ze maar niet van de ladder vallen. Lompe trut!

En dan nog iets, een konijn met een rode sjaal vastbinden aan een jaguar (de wagen natuurlijk, vastbinden aan het beest zou echt levensgevaarlijk zijn voor dat konijn) en dan tegen de chauffeur zeggen dat zijn stomme jaguar precies op ne BMW lijkt en waarschijnlijk geeneens harder rijdt dan een Nissan Micra. 

Lachen!

Grappig toch, hoe Dirk op het einde de lezer aanspoort om te lachen!

#Twitser

Wegens het uitblijven van gastbijdragen (die mij nochtans beloofd zijn door mijn "vrienden"), zal ik dan maar zelf trachten mijn trouwe publiek te vermaken met een vermakelijk maaksel van eigen makelij.
Wat bijvoorbeeld erg grappig is, is het vervangen van de M'en door BR in voorgaande zin:
Wegens het uitblijven van gastbijdragen (die brij nochtans beloofd zijn door brijn "vrienden"), zal ik dan braar zelf trachten brijn trouwe publiek te verbraken met een verbrakelijk braaksel van eigen brakelij.

Zo zou ik nog talloze spelletjes kunnen bedenken die het leven leuker maken. Ik vraag daar geen geld voor hoor, voor zo'n origineel idee. Geld vragen voor een idee, dat vind ik sowieso maar een stom idee.
Weet je wat een goeie mop zou zijn? Als iedereen die geld vroeg aan anderen om zijn idee te mogen gebruiken, ook geld moest betalen aan degene die ooit heeft bedacht dat je geld moest betalen voor het gebruiken van iemands idee.
Copyright is zo 20ste eeuws.

Maar bon, over naar de orde van de dag.

Weet je wat ik bijzonder flauw vind? Dat Witse zijn voornaam "Werenfried" is.
Eerst laten ze iedereen raden naar de voornaam ("het begint met een W") en vervolgens komen ze af met een werkelijk onraadbare naam.
Dat is gelijk een getal in uw hoofd houden "van 1 tot 10" en dan 3,5 nemen. Erg flauw.
Op Twitter "regende" het natuurlijk weer reacties, zoals de kranten dat dan hip verwoorden. Dat kun je hier zien: #witse.
De meest loze reactie moet toch wel die van de heer @michmeers zijn, die zegt: "Laten we mss focussen op belangrijke zaken in de wereld? Hype rond voornaam #Witse Waar zijn we mee bezig! Topserie, maar dit gaat te ver"
Haha: Topserie!
Zelf werkt hij blijkbaar op de sportredactie van HBvL, over belangrijk gesproken! (No offense hoor Meneer Meers, ik vond uw reactie gewoon grappig.)

Ik merk trouwens dat ik de aanhalingstekens overvloedig gebruik. Maar het is nog niet zo erg als de voorbeelden op deze website: http://www.smosh.com/smosh-pit/photos/very-suspicious-quotation-marks

U merkt het, ietsdatgiet doet zijn best om mee te zijn met de nieuwe trends. U kan ook nog steeds fan worden op facebook of mijzelf volgen op twitter. Of het meerwaarde zal geven in uw leven is nog maar de vraag.

Tot ziens!

Stad Van Licht - Avalon

Ik deel graag met u:

Stad Van Licht - Avalon from Stad van Licht on Vimeo.

Tips voor een gelukkiger leven (1)

Vergeet voetmassages, tropische edelstenen en yoga. Geluk, dat maak je zelf, met behulp van de waardevolle tips van ietsdatgiet. Ziehier mijn eerste tip voor een gelukkiger leven.

Sommige mensen zien overal problemen. Ik vind dat zeer vervelend, maar tegelijk ook leuk, want dat maakt mij relatief gelukkiger.
Dat is meteen een voorbeeld van hoe je als gelukkiger mens door het leven kan gaan: je moet gewoon van alles de positieve pluspunten inzien.
Noem mij een situatie en ik geef je een reden om er enthousiast over te zijn.
Bijvoorbeeld:
- In een hondendrol stappen: Lekker zacht en warm! Bovendien red je de mensen na jou van deze drol!
- Stijgende olieprijzen: Goed voor het milieu!
- Honger in de derde wereld: Meer eten voor ons!
- Dode popsterren: Goed voor de economie!
- Kernafval: Stroom! 
- Milow op Rock Werchter: Hij kan dan alvast nergens anders staan!
- Stakingen: Goed voor het milieu!
- Tsunami's: Vette Youtube filmpkes!
- Bijna slaag krijgen van dronken studenten: Je kunt ze daarna opzoeken op Facebook en hun stomme kop op je blog zetten:

En als dat toch niet helpt, dan is er voor jou deze klaagzang: http://www.youtube.com/watch?v=2rCIuA53aS8&feature=player_detailpage#t=178s

Selectie

Als je nog eens niet weet wat te doen (ik besef dat ik vaak tips heb voor mensen die niet weten wat te doen, maar geloof me, zo zijn er veel, als ik soms zie wat ze allemaal doen), dan moet je je eens laten inschrijven voor een spelshow op TV.
Het resultaat is dan waarschijnlijk dat je mag mee doen aan een soort selectie (tenzij je echt een te duffe kop hebt om op TV te komen) waar ze je beoordelen op je karakter, je spelspeelkwaliteiten en weet ik veel wat nog allemaal.
Het idee dat een ander gaat bepalen hoe leuk je bent kan misschien onaangenaam klinken, maar toch is het reuzeplezant om je best te doen leuker te zijn dan de andere kandidaten.
Ik ben geen gedragspsycholoog, maar volgens mij is dat toch een heel gemakkelijk beroep.
Als er bijvoorbeeld vrijwilligers gevraagd worden om zich op een "creatieve en originele manier" voor te stellen, kan je er prat op gaan dat er mensen zijn die denken: "ik zal vast een goede indruk maken als ik als eerste rechtsta. Men gaat in mij dan een leidersfiguur zien en ik zal overkomen als iemand die initiatief neemt en dynamisch is."
De meeste anderen denken natuurlijk: "Oh neen ik weet niet wat ik moet doen, ik zal eerst maar eens kijken hoe die anderen dat doen. Oeh, hoe gênant dat er nog niemand rechtstaat, over 10 seconden sta ik zelf recht, dan kom ik misschien over als een leidersfiguur". Maar tegen dan is die eerste natuurlijk al rechtgestaan.
Daarna komt het erop aan om zo spontaan mogelijk over te komen en te zorgen dat het lijkt alsof je je mopjes niet ingestudeerd hebt.
Sommige anderen, die wat meer verlegen zijn, spelen een beetje de norse scepticus om te verbergen dat ze eigenlijk gewoon niks kunnen bedenken om te zeggen.
In the end gaat de homo toch winnen. Zeker als hij kan afkomen met het verhaal dat hij getrouwd is met zijn 9 jaar oudere godsdienstlerares en ze al aan hun tweede IVF-poging begonnen zijn.

Eervolle vermelding toch wel voor de havenarbeider die om te lachen soms de telefoon opneemt met: "Hallo, PizzaHut, kan ik uw bestelling noteren?"
Topkerel! Ik hoop van harte dat die man binnenkort op uw buis verschijnt.